Lijk in de rivier en kalf met zes poten

Op weg naar mijn werk fiets ik vanmorgen langs de heilige Bagmati rivier naar mijn werk. Terwijl ik over de fietsbrug (waar vooral motoren over rijden) rijd stopt de stroom mensen in eens, er ligt een lijk in het water. Iedereen wil het goed bekijken, ik rijd liever door want het lijk ziet er niet al te fijn uit en het water stikt (vanwege de riolering die er in uit komt en het afval dat in de rivier wordt gedumpt).

Een geluk bij een ongeluk is dat de plaats waar het lijk in de rivier ligt een ghat is, een plek waar het is toegestaan om lijken ritueel te verbranden. De as en beenderen worden na verbranding de rivier in gegooid. Helaas is dit niet weggelegd voor iedereen, want cremeren kost geld, arme mensen laten dan ook regelmatig dode familieleden achter in de rivier; als er dan geen geld voor hout is, dan in iedergeval nog een laatste rustplaats in de heilige rivier.

Bij de grote kruising vlak bij kantoor stuit ik op de volgende blokkade, dit keer geen Maoisten, maar een kalf met zes poten, dat omhangen met bloemenkransen, op een karretje met luidsprekers, posters van Saibaba en allerlei hindu goden, wordt aanbeden (ja, gewoon midden op de weg). Na langs de menigte toeschouwers te zijn gekomen is het kantoor een oase van rust. Nu alleen nog even m’n maandagochtend gevoel met een slappe bak nescafe wegspoelen en ik kan er weer tegen.