
Er is veel lekkers te eten in Nepal, zoals de traditionele maaltijd dal-baath-tarkari (linzen, 1/2 kg rijst en groenten) met atjar, roti, naan brood, papad en saag (mosterd blad). Ook momo's, deegpakketjes gestoomd met groente, kip of waterbuffel zijn erg lekker en vrijwel overal verkrijgbaar.
Op kantoor wordt er gekookt en we hebben een klein eetkamertje (zonder ramen, dat is het meest gezellig vindt men) waar we om 14:00 onze snack, voor mij lunch, eten. De snack is roti's met groenten, spicy rijstepap of rijst met kokos en rozijnen, alles gecombineerd met spicy atjar. De echte lunch voor Nepali is de dal-baath om 9:00 's ochtends, daarom heet het 14:00 uurtje snack. Het avond eten voor de meeste Nepali is weer dal-baath-tarkari met nu een bakje vlees en vooral veel bot, want dat is het lekkerst. Ik sta er altijd weer van te kijken als mijn collega's twee hele volle borden dal-baath leeg eten, met de hand!, terwijl ik worstel om één bord leeg te krijgen.
Per kaste en sub-kaste zijn er weer andere eetgewoonten en uitzonderingen voor wat wel en niet mag worden gegeten en wanneer wel of niet. B.v. als men in rouw is eet men voor een bepaald aantal dagen, 7-15 dagen, geen zout, en geen rijst, afhankelijk van de familie relatie met de overledene mag dan wel weer yoghurt of bananen gegeten worden, echt logisch is het niet en de regels verschillen zoals gezegd per huishouden. Des al niet te min vinden wij het eten best lekker.
De nationale groente is, als het aan ons ligt, bloemkool. Bloemkool is gedurende het hele jaar verkrijgbaar en in sommige seizoenen krijg je werkelijk bij alle maaltijden bloemkool, gelukkig in dverse variaties dus het komt onze neus nog niet uit. En ja, wat vlees betreft, heilige-koe mag natuurlijk niet worden gegeten, maar waterbuffel, toch zeker een naast familielid van de koe, mag wel weer worden gegeten. Waterbuffelbiefstuk dan maar!
1 opmerking:
Hi!! Your blog are very ingenius and nice. I hope follow my blog.
Een reactie posten